Prognozy dotyczące raka gruczołowego

Włókniak

Nowotwory złośliwe gruczołów ślinowych stanowią zaledwie 6% wszystkich guzów głowy i szyi. Częstość występowania w Stanach Zjednoczonych wynosi 11,65 na milion osób rocznie. Istnieje około 20 różnych typów histologicznych guzów, które mogą wpływać na ślinianki (nie licząc zmian przerzutowych).

Dolegliwości większości pacjentów są takie same, jak w przypadku guzów łagodnych, co stwarza problemy w leczeniu. W tym rozdziale skupiono się na najczęstszych formach raka i obecnie akceptowanych algorytmach leczenia..

a) Epidemiologia raka ślinianek. Złośliwy guz ślinianek może rozwinąć się w przybliżeniu w jednym przypadku na 100 000 mieszkańców rocznie. Częstość ich występowania zależy od wieku, płci, lokalizacji guza. Największa część nowotworów złośliwych gruczołów ślinowych występuje w śliniance przyusznej (stanowi ona około 25% wszystkich guzów).

Najczęstszą postacią histologiczną raka ślinianek jest rak śluzowo-naskórkowy (29-43% wszystkich nowotworów złośliwych ślinianek). W 70% przypadków rak śluzowo-naskórkowy atakuje śliniankę przyuszną. Drugą i trzecią najczęściej występującą postacią jest gruczołowy rak torbielowaty (20%) i gruczołowy rak (14%). W małych gruczołach ślinowych i śliniance podżuchwowej najczęściej występuje gruczołowy rak torbielowaty.

Nowotwory złośliwe ślinianek występują znacznie częściej (3-5 razy) u pacjentów powyżej 50. roku życia. Mężczyźni i kobiety chorują równie często. Wśród typowych nowotworów, rak płaskonabłonkowy występuje częściej u osób starszych iu mężczyzn. Gruczołowy rak torbielowaty i rak zrazikowy występują częściej u kobiet i młodszych pacjentów.

Czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, narażenie na promieniowanie jonizujące, a także niektóre czynniki zawodowe i środowiskowe. Szczegółowe omówienie czynników etiologicznych raka ślinianki wykracza poza zakres tego rozdziału..

b) Terminologia. Nowotwory złośliwe gruczołów ślinowych klasyfikuje się zgodnie z ich strukturą histologiczną. Lista najczęściej występujących form oraz częstotliwość ich występowania przedstawia poniższa tabela. Pełny opis wszystkich wariantów histologicznych wykracza poza zakres tego artykułu. Jak wspomniano w artykułach na stronie, zgodnie z dwukomórkową teorią pochodzenia guzów ślinianek, guzy wywodzące się z interkalowanych komórek przewodowych (rak gruczołowy, gruczołowy rak torbielowaty) charakteryzują się zwykle mniej agresywnym wzrostem niż te pochodzące z komórek przewodów wydalniczych (rak płaskonabłonkowy, rak śluzowo-naskórkowy ).

1. Rak śluzowo-naskórkowy. Rak śluzowo-naskórkowy najczęściej atakuje śliniankę przyuszną, stanowiąc około 8% wszystkich guzów. Rak śluzowo-naskórkowy małych gruczołów ślinowych występuje zwykle na błonie śluzowej policzków lub podniebienia. Guz śluzowo-naskórkowy składa się z dwóch typów komórek: mukocytów i komórek nabłonka płaskiego. W zależności od ich składu komórkowego mogą być wysokiej, średniej i niskiej jakości..

Guzy wysoko zróżnicowane zawierają więcej mukocytów, natomiast guzy słabo zróżnicowane charakteryzują się dużą liczbą płaskich komórek. W tym drugim przypadku rak śluzowo-naskórkowy może być trudny do odróżnienia od raka płaskonabłonkowego, co jest możliwe tylko przy zastosowaniu specjalnych technik barwienia, które pozwalają na wykrycie niewielkiej liczby mukocytów..

W badaniu makroskopowym guzy niskiego stopnia są zwykle małe, otoczone torebką i mają składnik torbielowaty. Guzy o wysokim stopniu złośliwości osiągają duże rozmiary, charakteryzują się naciekającym wzrostem, brakiem przezroczystej torebki i obecnością przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych. Objawami wysokiego stopnia złośliwości w badaniu mikroskopowym są: obecność czterech lub więcej mitoz w polu widzenia, inwazja krocza, martwica, niewielka liczba wtrąceń torbielowatych, anaplazja komórkowa.

Kilka badań potwierdziło wartość predykcyjną stopnia złośliwości guza. Wskaźniki pięcioletniego przeżycia dla trzech stopni wyniosły odpowiednio 95%, 72% i 0%. Po 10 latach obserwacji u większości (80-90%) pacjentów z rakiem o niskim stopniu złośliwości nie doszło do nawrotu choroby, podczas gdy znacznie większy odsetek przypadków z guzami słabo zróżnicowanymi kończy się zgonem lub wznową miejscową lub regionalną..

W związku z tym schemat leczenia uzupełniającego może zależeć od budowy histologicznej guza. Pomimo korzystnego rokowania, nawet u pacjentów z guzami o niskim stopniu złośliwości przerzuty mogą się rozwinąć 15 lub więcej lat po pierwotnym leczeniu, dlatego niezależnie od stopnia złośliwości wymagana jest długoterminowa obserwacja.

Najczęstszym nowotworem złośliwym gruczołów ślinowych jest rak śluzowo-naskórkowy..
Dzięki niemu znajdują się komórki złośliwego nabłonka, w którym komórki śluzowe są przeplatane obszarami różnicowania naskórka
(duże niedojrzałe komórki z zachowanymi mostkami międzykomórkowymi, nie wytwarzające keratyny).

2. Rak adenocysty. Rak gruczołowy jest drugą najczęstszą chorobą złośliwą gruczołów ślinowych i pierwszą najczęściej dotykaną przez ślinianki podżuchwowe i małe ślinianki. Najczęściej występuje w jamie ustnej, zwłaszcza w podniebieniu. Z reguły guz nie ma torebki i swobodnie wrasta w otaczające tkanki. Istnieją trzy histologiczne postacie raka gruczołowego: lity, siatkowaty i kanalikowy.

W guzach litych złośliwe komórki nabłonkowe znajdują się w gęstych warstwach, liczba torbielowatych obszarów między nimi jest niewielka. Gdy są rurkowate, komórki tworzą małe kanały i rurki. W typie siatkowatym między komórkami złośliwymi znajdują się torbielowate przestrzenie wypełnione śluzem o dużej zawartości bazofili. Czasami wszystkie trzy typy konfiguracji komórkowej można znaleźć jednocześnie w tym samym guzie, ale zwykle przeważa jedna postać. W przypadku stałej postaci rokowanie jest zwykle najmniej korzystne, a rurkowate, wręcz przeciwnie, prawdopodobieństwo korzystnego wyniku jest największe..

Rak gruczołowy charakteryzuje się powolnym wzrostem, inwazją okołonerwową i odległymi przerzutami. Guz jest niezwykle trudny do usunięcia. Nawroty mogą wystąpić zarówno w miejscu wzrostu guza pierwotnego, jak i odległym (najczęściej w płucach) 10-20 lat po leczeniu. Ponieważ wzrost guza jest wystarczająco powolny, pięcioletnie przeżycie wynosi 65%. Czasami pacjenci mogą żyć przez wiele lat po potwierdzeniu nawrotu..

Jednak wskaźnik przeżycia 15-letniego wynosi 12%. Przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych występują rzadko (12%), dlatego w większości przypadków nie jest wymagane oddziaływanie na węzły chłonne szyjne. Leczenie chirurgiczne. Radioterapia pooperacyjna nieznacznie poprawia rokowanie.

Rak gruczołowy stanowi około 10% wszystkich przypadków złośliwych nowotworów ślinianek,
ma strukturę kratownicową, przestrzenie między komórkami są wypełnione mukopolisacharydami.
Mikroskopia ujawnia jednorodne proliferujące komórki mioepitelialne ze skąpą cytoplazmą i intensywnie wybarwionymi jąderami o nieregularnym kształcie.
Wynik choroby koreluje z histologicznym stopniem złośliwości guza..

3. Rak kolczystokomórkowy. Rak kolczystokomórkowy jest rzadką postacią raka gruczołów ślinowych, która stanowi tylko około 6-8% wszystkich nowotworów. Guz wywodzi się z komórek surowiczych, dlatego najczęściej rak zjadłokomórkowy atakuje śliniankę przyuszną. Rak kolczystokomórkowy jest otorbionym, litym, biało-szarym guzem, który składa się z skupisk jednolitych, zaokrąglonych komórek o wysokiej zawartości cytoplazmy. Jego druga nazwa, rak jasnokomórkowy, guz otrzymał z powodu faktu, że w niektórych przypadkach cytoplazma komórek ma przezroczysty wygląd.

Z reguły rak zjadłokomórkowy ma korzystne rokowanie. Ostatnie badania wykazały, że istnieje kilka różnych postaci raka, z których każda ma inne rokowanie. Porażenie lub niedowład nerwu twarzowego, uszkodzenie głębokiego płata gruczołu i / lub przerzuty do kilku węzłów chłonnych szyjnych są oznakami złego rokowania. Odsetki przeżyć 5-, 10- i 15-letnich wynoszą odpowiednio 83%, 76% i 65%. Leczenie polega na resekcji. W przypadku przerzutów w węzłach chłonnych szyjnych wykonuje się preparację węzłów chłonnych szyjnych.

Rak kolczystokomórkowy najczęściej dotyka ślinianki przyusznej.
Charakteryzuje się częściowym zróżnicowaniem kwaśnym (cytoplazma z przeplatanymi ziarnistościami wydzielającymi zymogen)
małe i wakuolowane małe i przezroczyste komórki.

4. Złośliwe guzy mieszane. Termin „złośliwy guz mieszany” odnosi się do trzech różnych chorób jednocześnie: raka gruczolaka wielopostaciowego, mięsaka rakowego i przerzutowego guza mieszanego. Nowotwory te stanowią około 5-12% wszystkich guzów gruczołów ślinowych, każdy z nich ma swoje charakterystyczne cechy. Jak wspomniano w poprzednim rozdziale, w przypadku gruczolaka wielopostaciowego ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego wynosi 1-1,5% rocznie. Guz jest gęsty, nie ma torebki, z obszarami martwicy i krwotoku.

Pacjenci zgłaszają, że żyli przez długi czas z guzem, który nie urósł, ale ostatnio zaczął szybko rosnąć. Najczęściej dotyczy to ślinianki przyusznej. W badaniu histologicznym w tkance gruczolaka wielopostaciowego stwierdza się obszary złośliwego nabłonka. Wskaźniki przeżycia 5-, 10- i 15-letniego wynoszą odpowiednio 40%, 29% i 19%. U wielu pacjentów pojawiają się przerzuty regionalne i odległe (zwłaszcza w płucach i kościach). Po pokonaniu podżuchwowych lub małych gruczołów ślinowych rokowanie jest jeszcze gorsze.

Carcinosarcomas lub prawdziwe guzy mieszane są niezwykle rzadkie. Rokowanie jest złe. Pięcioletnie przeżycie wynosi 50%, 10-letnie przeżycie wynosi 30%. Wreszcie, przerzutowe guzy mieszane (przerzutowy łagodny gruczolak wielopostaciowy) najczęściej występują w śliniance przyusznej. Co zaskakujące, zarówno ognisko pierwotne, jak i przerzuty (zwykle do kości i płuc) pod mikroskopem nie wykazują oznak złośliwości. Czasami rozwijają się odległe przerzuty, ale pacjenci rzadko umierają z powodu samej choroby..

W przypadku wszystkich trzech guzów głównym leczeniem jest operacja. Pooperacyjną radioterapię stosuje się również w przypadku raka mięsaka i raka gruczolaka wielopostaciowego.

Rak w gruczolaku wielopostaciowym jest złośliwym guzem mieszanym, w którym składnik nabłonkowy przeszedł transformację złośliwą.
Złośliwy nabłonek może występować tylko w określonych obszarach, czasami jego lokalizacja ogranicza się do torebki łagodnego guza, z którego pochodzi.
Zwróć uwagę na duże niezróżnicowane komórki złośliwe (po lewej stronie obrazu), które atakują tkankę gruczolaka wielopostaciowego (po prawej stronie obrazu).

5. Gruczolakorak. Wcześniej termin „gruczolakorak” oznaczał każdy nowotwór pochodzący z komórek przewodów gruczołów ślinowych, uważano, że gruczolakorak stanowi około 20% wszystkich złośliwych nowotworów gruczołów ślinowych. Ale wraz z rozwojem pomysłów na temat chorób onkologicznych gruczołów ślinowych stało się jasne, że termin „gruczolakorak” odnosi się do trzech guzów o różnej budowie, z których każdy ma swoje własne charakterystyczne cechy kliniczne.

Masa, obecnie nazywana gruczolakorakiem (lub „nieokreślonym gruczolakorakiem”), stanowi około 1-9% wszystkich złośliwych guzów gruczołów ślinowych. Guz ten, który w 68% atakuje małe gruczoły ślinowe, w 50% obarczony jest ryzykiem nawrotu, w 17% przerzutami do węzłów chłonnych szyjnych. Pięcioletnia przeżywalność wynosi około 40%. W ramach tej grupy nowotworów wyróżnia się ponadto: gruczolakoraka, gruczolakoraka śluzówki, gruczolakoraka beleczkowatego i gruczolakoraka łojowego..

Gruczolakorak wielopostaciowy o niskim stopniu złośliwości (rak zrazikowy) charakteryzuje się innym przebiegiem klinicznym niż inne nowotwory złośliwe ślinianek. 10-letnie przeżycie w przypadku tego typu raka wynosi ponad 90%. Najczęściej guz zlokalizowany jest w jamie ustnej, podniebieniu lub błonie śluzowej warg. Prawdopodobieństwo przerzutów do węzłów chłonnych szyjnych nie przekracza 5%. Rzadko powraca po usunięciu chirurgicznym. Terapia uzupełniająca i limfadenektomia są rzadko wskazane i nie wpływają na wynik.

Przeciwieństwem raka zrazikowego jest rak przewodowy. Guz ma niezwykle agresywny przebieg, dotykając głównie mężczyzn powyżej 70 roku życia. Najczęściej zlokalizowane w śliniance przyusznej, przerzuty do węzłów chłonnych szyjnych występują w 50% przypadków. Podobnie jak w przypadku przewodowego raka piersi, badanie mikroskopowe ujawnia skupiska komórek nowotworowych i obszary martwicy zaskórników. Możliwy jest rozwój zarówno miejscowych, jak i odległych nawrotów, dlatego pacjenci z rakiem przewodowym są poddawani całkowitej parotidektomii, limfadenektomii szyjnej i chemioterapii..

Gruczolakorak podstawnokomórkowy jest złośliwą odmianą gruczolaka podstawnokomórkowego.
Charakteryzuje się proliferacją komórek mioepitelialnych z częstymi okresowymi plamami różnicowania przewodowego (dwuwarstwowa wyściółka nabłonkowa i mioepitelialna).

6. Rak płaskonabłonkowy. Rak płaskonabłonkowy gruczołów ślinowych ma najczęściej pochodzenie przerzutowe (ze skóry, przewodu słuchowego zewnętrznego, górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego). Ponadto rak płaskonabłonkowy może być trudny do odróżnienia od raka śluzowo-naskórkowego wysokiego stopnia. Dlatego prawdziwy pierwotny rak płaskonabłonkowy gruczołów ślinowych występuje dość rzadko. Najczęściej jest zlokalizowany w śliniance przyusznej..

Przerzuty do szyjki macicy występują u 46% chorych, 30% ma utajone przerzuty. Ze względu na wysokie ryzyko nawrotu lokalnego i regionalnego pięcioletnia przeżywalność wynosi tylko 24%. Pacjenci przechodzą chirurgiczne usunięcie guza, wycięcie węzłów chłonnych szyjnych, radioterapię.

7. Chłoniak i rak z przerzutami. Rozwój guza z gruczołem ślinowym nie zawsze jest związany z samym sobą, ale może wystąpić albo z lokalnych węzłów chłonnych, albo być przejawem choroby ogólnoustrojowej. Najczęściej chłoniaki występują w śliniance przyusznej; u pacjentów z zespołem Sjogrena ryzyko ich rozwoju wzrasta 40-krotnie. Podstawą leczenia pozostaje chemioterapia i / lub radioterapia. Wyjątkiem jest chłoniak MALT, który można usunąć chirurgicznie..

Możliwe jest również przerzutowe (hematogenne lub limfogenne) uszkodzenie ślinianek przyusznych i podżuchwowych. W śliniance przyusznej przerzuty najczęściej przechodzą limfogennie ze skóry twarzy i skóry głowy. Rak jamy ustnej i gardła zwykle daje przerzuty do gruczołu podżuchwowego. Czasami rak nerek, płuc i prostaty daje przerzuty do gruczołów ślinowych.

Charakterystyka histologiczna guzów gruczołów ślinowych i przeżycie chorych

Guz ślinianki - objawy, przyczyny i leczenie

Rak ślinianki jest rzadkim nowotworem charakteryzującym się rozwojem złośliwych form w dużych gruczołach ślinowych (podżuchwowych, przyusznych, podjęzykowych) lub małych (językowych, wargowych, podniebiennych, policzkowych, trzonowych). Choroba ta charakteryzuje się powolną dynamiką i hematogennymi przerzutami..

Potwierdzenie diagnozy w szpitalu Jusupow następuje po dokładnym badaniu przez onkologa z wykorzystaniem dodatkowych rodzajów diagnostyki - CT, PET-CT, MRI i biopsji tkankowej. Leczenie jest ustalane indywidualnie na podstawie wyników badań pacjentów.

Guz ślinianki przyusznej - przyczyny rozwoju

Przyczyny rozwoju raka gruczołu ślinowego nie zostały jeszcze dokładnie ustalone. Za główne czynniki ich występowania uważa się niekorzystny wpływ środowiska, nadmierne nasłonecznienie, choroby zakaźne i zapalne ślinianek, określone nawyki żywieniowe, a także palenie. Czynnikiem, który ma najbardziej negatywny wpływ jest promieniowanie w każdym z jego przejawów - radioterapia, wielokrotne badania rentgenowskie, mieszkanie w obszarze o podwyższonym napromieniowaniu itp. Istnieje również związek z zawodowym zajęciem człowieka, ponieważ guz ślinianki najczęściej pojawia się u pracowników azbestu kopalnie, zakłady metalurgiczne, zakłady samochodowe i drzewne. Wynika to z ciągłego kontaktu osób wykonujących te zawody z niebezpiecznymi czynnikami rakotwórczymi - ołowiem, związkami chromu, krzemu, azbestu itp. Wysokie prawdopodobieństwo zachorowania na raka istnieje również u pacjentów, którzy w przeszłości chorowali na świnkę. Czynnik palenia dzisiaj jest kontrowersyjny, ponieważ niektórzy naukowcy uważają, że wpływa on na rozwój niektórych typów raka gruczołów ślinowych, podczas gdy inni zaprzeczają powiązaniu tego złego nawyku z guzami gruczołu ślinowego. Zachowania żywieniowe mogą negatywnie wpływać na rozwój procesów onkologicznych w organizmie człowieka, pod warunkiem, że nie ma wystarczającego spożycia błonnika roślinnego, żółtych i czerwonych owoców i warzyw, zieleni oraz nadmiernego spożycia cholesterolu.

Nowotwór ślinianki przyusznej - objawy

Guz ślinianki przyusznej w początkowych stadiach może przebiegać prawie bezobjawowo. Nieuzasadniona suchość w ustach lub odwrotnie, nadmierne wydzielanie śliny może być pierwszymi świadkami choroby. Dalszą dynamikę choroby często charakteryzują następujące objawy kliniczne:

  • drętwienie twarzy lub jej części w okolicy gruczołów ślinowych;
  • obrzęk, bolesny guzek szyi, ust lub szczęki;
  • ból podczas połykania;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • zawroty głowy;
  • dyskomfort podczas otwierania ust;
  • ból mięśni lub letarg (niedowład) w określonym obszarze twarzy.

Jednak objawy te mogą również wskazywać na występowanie innych łagodnych nowotworów, na przykład torbieli gruczołu ślinowego. Jeśli zauważysz jeden lub więcej z powyższych objawów, skonsultuj się z wykwalifikowanym lekarzem w celu postawienia diagnozy. Onkolodzy Szpitala Jusupowa, dzięki swojemu profesjonalizmowi i bogatemu doświadczeniu w pracy z pacjentami w różnym wieku, kompetentnie przepisują leczenie i wszystkie niezbędne środki diagnostyczne.

Rak ślinianki przyusznej (ICD 10) - klasyfikacja guzów

Wszystkie guzy gruczołów ślinowych są podzielone na trzy główne grupy:

  • złośliwy - mięsak, gruczolakorak ślinianek, rak gruczołu ślinowego, gruczolakorak ślinianki przyusznej, guzy przerzutowe i złośliwe;
  • łagodne - guzy nienabłonkowe (naczyniaki krwionośne, chrzęstniaki, włókniaki, tłuszczaki, chłoniaki ślinianek, nerwiaki) i nabłonkowe (gruczolaki, gruczolaki, guzy mieszane);
  • miejscowo niszczące - guz śluzowo-naskórkowy ślinianki przyusznej, cylindroma, guzy zrazikowate.

Lekarze klasyfikują etapy raka gruczołu ślinowego zgodnie z systemem TNM:

  • T0 - brak nowotworu ślinianki;
  • T1 - guz jest obecny, jego średnica jest mniejsza niż 2 cm i nie jest zlokalizowany tylko w obrębie gruczołu;
  • T2 - średnica guza do 4 cm, lokalizacja - w obrębie ślinianki;
  • T3 - nowotwór o średnicy do 6 cm, nie rozprzestrzenia się ani nie rozprzestrzenia bez zajęcia nerwu twarzowego;
  • T4 - guz osiąga średnicę powyżej 6-7 cm i rozprzestrzenia się na nerw twarzowy i podstawę czaszki;
  • N0 - guz bez przerzutów do lokalnych węzłów chłonnych;
  • N1 - przerzuty występują w jednym sąsiednim węźle chłonnym;
  • N2 - przerzuty występują w kilku węzłach chłonnych, średnica - do 6 cm;
  • N3 - przerzuty dotyczą kilku węzłów chłonnych o średnicy powyżej 6-7 cm;
  • M0 - brak odległych przerzutów;
  • M1 - obecne odległe przerzuty.

Etapy raka są określane przez szereg środków diagnostycznych, które pozwalają na kompleksowe badanie procesu nowotworowego i wybór najbardziej odpowiedniego leczenia.

Rak gruczołowy gruczołu ślinowego - diagnostyka i leczenie

Najdokładniejszą diagnozę można ustalić po szczegółowym badaniu przez onkologa w szpitalu Jusupow, a także na podstawie niektórych badań. Środki diagnostyczne przepisane w przypadku podejrzenia raka gruczołu ślinowego to:

  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Zasada tej procedury polega na działaniu pola magnetycznego i fal radiowych na wizualizację obrazów tkanek miękkich, kości i narządów wewnętrznych. MRI jest całkowicie bezbolesną i bezpieczną metodą badania i jest szeroko stosowana do sprawdzania lub potwierdzania diagnozy raka ślinianki;
  • Ultradźwięk. Badanie ultrasonograficzne to pierwsze badanie, które onkolog przepisuje w przypadku podejrzenia raka śliny. Badanie ultrasonograficzne pomaga określić rozmiar, średnicę i dokładną lokalizację zmiany. Podczas badania często wykonuje się biopsję guza;
  • otwarta biopsja. Taki środek diagnostyczny jest rzadko wykonywany, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia nerwu twarzowego, a także z powodu prawdopodobieństwa uszkodzenia zdrowych obszarów skóry poprzez rozprzestrzenianie się złośliwego procesu;
  • Tomografia komputerowa. Ta metoda badania pozwala na wizualizację trójwymiarowego obrazu narządów wewnętrznych lub innych części ciała. CT jest szeroko stosowany do badania dużej liczby chorób, w tym onkologicznych, zarówno do badania wstępnego, jak i do śledzenia dynamiki choroby.

Wyposażenie techniczne szpitala w Jusupowie pozwala na wykonanie dowolnego pomiaru diagnostycznego z maksymalną dokładnością. Pacjenci szpitala w Jusupowie mogą liczyć na wysokiej jakości i kompetentną interpretację wyników badań, a także na dalsze zalecenie leczenia - operacyjnego lub zachowawczego.

Guz ślinianki przyusznej: leczenie bez operacji w szpitalu Jusupow

Rokowanie w przypadku guza gruczołu ślinowego zależy całkowicie od indywidualnego obrazu klinicznego pacjenta. Z reguły jest bardziej korzystny dla kobiet..

Łagodne nowotwory podlegają chirurgicznemu usunięciu. Interwencja chirurgiczna guzów ślinianek przyusznych wiąże się z ryzykiem urazu nerwu twarzowego, dlatego zarówno proces operacji, jak i okres rehabilitacji wymagają starannego monitorowania przez onkologa. Możliwe powikłania pooperacyjne to porażenie lub niedowład mięśni twarzy, a także występowanie przetok pooperacyjnych.

Rak ślinianki najczęściej obejmuje leczenie skojarzone - zabieg chirurgiczny połączony z radioterapią. Chemioterapia guzów gruczołów ślinowych jest stosowana niezwykle rzadko, ponieważ w tym przypadku jest nieskuteczna.

Doświadczeni onkolodzy, których profesjonalizm został wielokrotnie potwierdzony światowymi certyfikatami i dyplomami, leczą raka gruczołu ślinowego w Szpitalu Jusupow. Nasi lekarze corocznie przechodzą zaawansowane szkolenia, co pozwala nam stosować w praktyce lekarskiej tylko najnowocześniejsze i najskuteczniejsze metody. Leki stosowane w ścianach szpitala lub przepisywane w trakcie leczenia są bezpieczne i najbardziej skuteczne.

Aby umówić się na konsultację z onkologiem w Szpitalu Jusupow, należy skontaktować się telefonicznie lub napisać do lekarza koordynującego na naszej stronie internetowej.

Jakie jest zagrożenie rakiem gruczołowym?

Rak gruczołowy jest rzadką chorobą, która jest nowotworem złośliwym. Najczęściej atakuje gruczoły ślinowe i tchawicę. Choroba charakteryzuje się agresywnym przebiegiem i szybkimi przerzutami. Aby rokowanie było najbardziej pozytywne, rak powinien zostać wykryty na początkowych etapach..

Zadowolony
  1. Co to jest
  2. Klasyfikacja
  3. Przyczyny
  4. Objawy
  5. Diagnostyka
  6. Leczenie
  7. Komplikacje
  8. Prognoza

Co to jest

Rzadko rozpoznaje się raka gruczołowego. Przede wszystkim patologia dotyczy gruczołów ślinowych lub tchawicy..

W niektórych przypadkach jest zlokalizowany w innych miejscach - w gruczołach mlecznych, na skórze i innych narządach. Rak tego typu jest bardzo specyficzny. Wynika to z faktu, że komórki nabłonka rozmnażają się i powiększają chaotycznie. Również w tym czasie powstają tak zwane sznury, których nie widać gołym okiem..

Jedną z głównych cech tej patologii jest niski stopień zróżnicowania. Dlatego występuje agresywny przebieg choroby..

Nowotwór szybko powiększa się, a następnie zaczyna wpływać na sąsiednie tkanki. Przerzuty do węzłów chłonnych mogą pojawić się nawet we wczesnych stadiach.

Klasyfikacja

Wszystkie guzy są podzielone na 33 główne grupy - łagodne, złośliwe i miejscowo niszczące. W przypadku wykrycia złośliwego nowotworu są one również klasyfikowane według stadium w zależności od stopnia zaawansowania i rozprzestrzeniania się..

Rak adenocystyczny odnosi się do nowotworów złośliwych. Według klasyfikacji WHO, rak gruczołowy należy do grupy złośliwych guzów nabłonkowych. Ta forma nie ma znaków charakterystycznych dla innych postaci raka..

Przyczyny

Dokładne przyczyny pojawienia się raka adenocystycznego nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Ale są czynniki prowokujące, które znacznie zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju onkologii..

Obejmują one:

  1. Niezbilansowana dieta. Dotyczy to przede wszystkim produktów zawierających czynniki rakotwórcze. Często są przyczyną uszkodzeń DNA..
  2. Narażenie na promieniowanie i chemikalia.
  3. Złe nawyki. Jest to szczególnie ważne w przypadku palenia i picia.
  4. Dziedziczna predyspozycja. Czynnik genetyczny jest jednym z najważniejszych. Jeśli dana osoba znajduje się w tej grupie, prawdopodobieństwo rozwoju onkologii jest o 20% wyższe.
  5. Częsty stres i wyczerpanie nerwowe. Stres nie wpływa bezpośrednio na rozwój guza, ale przy częstej depresji funkcje ochronne organizmu są znacznie osłabione.
  6. Osłabione funkcje odpornościowe organizmu.
  7. Choroby wirusowe.
W tym temacie
    • Generał

Co to jest badanie onkologiczne

  • Natalia Gennadievna Butsyk
  • 6 grudnia 2019 r.

Jeśli weźmiesz pod uwagę wszystkie powyższe czynniki, możesz zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworów złośliwych. Jeśli jednak dana osoba ma predyspozycje dziedziczne, w każdym przypadku może dojść do naruszenia struktury jego DNA..

Wiek odgrywa w tym szczególną rolę. Im starsza osoba, tym bardziej zmniejsza się praca jego układu odpornościowego..

Objawy

We wczesnych stadiach rak adenocysty nie ma zauważalnych objawów, dlatego pacjenci najczęściej trafiają do placówki medycznej na późniejszym etapie. Nasilenie objawów zależy od stadium raka.

Możliwe objawy raka obejmują:

  1. Zmniejszona zdolność do pracy i zwiększone zmęczenie.
  2. Podwyższona temperatura ciała.
  3. Bóle głowy i zawroty głowy.
  4. Zmniejszony apetyt.
  5. Utrata masy ciała, której nie można przypisać innym przyczynom.
  6. Obecność nowotworu podobnego do guza. W miarę postępu staje się widoczny gołym okiem.
  7. Problemy z jedzeniem objawiające się trudnościami w połykaniu.
  8. Trwały katar.
  9. Trudności w oddychaniu przez nos.
  10. Wady mimiki.

Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem na początku, nawet nie najbardziej oczywistych oznak procesu onkologicznego, ponieważ w ostatnich stadiach rak gruczołowy jest trudny do leczenia.

Diagnostyka

W celu potwierdzenia diagnozy konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania. Pierwszym krokiem jest osobiste badanie przez lekarza.

Z reguły przy badaniu palpacyjnym guz jest wykrywany tylko w późniejszych etapach. Ponadto podczas wstępnego badania pacjent musi przejść testy laboratoryjne. Ich wskaźniki mogą wskazywać na obecność stanu zapalnego w organizmie, ale aby zrozumieć, czy guz jest złośliwy, potrzebne są inne środki diagnostyczne..

Prześwietlenie jest obowiązkowym krokiem. Pomaga zrozumieć nie tylko, jaka jest natura nowotworu, ale także czy ma wpływ na pobliskie tkanki.

Potrzebna jest również biopsja. Jest to badanie histologiczne tkanki. Niemożliwe jest przepisanie prawidłowego przebiegu leczenia bez biopsji..

Nie zawsze wykonuje się USG i MRI. Ultradźwięki pomagają określić granice guza, a także to, czy ma on własny przepływ krwi.

Leczenie

Istnieje kilka opcji leczenia. Może to być radioterapia, chemioterapia lub operacja..

Nierzadko techniki te się uzupełniają. Interwencja chirurgiczna przeprowadzana jest głównie na początkowych etapach, ponieważ na zaawansowanych etapach jest niebezpieczna z pojawieniem się powikłań.

Radioterapia polega na napromienianiu dotkniętego obszaru. Technika pozwala zapobiec przerzutom, a także zmniejszyć wielkość nowotworu.

Radioterapię można zastosować przed zabiegiem chirurgicznym, jeśli guz wymaga zmniejszenia. Ponadto, w niektórych przypadkach jest przepisywany w połączeniu z chemioterapią w celu poprawy wydajności..

Chemioterapia jest najczęstszym sposobem leczenia raka gruczołowego. Polega na stosowaniu leków cytostatycznych. Chemioterapię można wykonać w przypadkach, gdy pacjent ma przeciwwskazania do zabiegu..

Komplikacje

Powikłania w większości przypadków występują w późnych stadiach raka. Jeśli guz jest duży, może być wymagane całkowite usunięcie dotkniętego narządu. Powikłania rozwijają się, ponieważ niektóre funkcje w ciele przestają być wykonywane.

Jeśli nowotwór jest zlokalizowany w jamie ustnej, może to wymagać usunięcia podniebienia i wszystkich przylegających tkanek. Następnie tworzy to poważne wady, które mogą wymagać operacji plastycznej..

Powikłania są również możliwe przy chemioterapii. W szczególności podczas pierwszych zabiegów pogarsza się samopoczucie pacjenta. Objawia się zmniejszoną zdolnością do pracy, zmniejszonym apetytem, ​​wypadaniem włosów, nudnościami i gorączką..

Prognoza

Dalsze rokowanie zależy od etapu, na którym wykryto proces onkologiczny, a także od tego, na ile skutecznie wybrano przebieg leczenia.

Rak ślinianki

Rak ślinianki jest rzadkim rakiem. Drugie imię to rak. Choroba jest podzielona na typy według cech histologicznych. Proces rozwoju składa się z czterech etapów. Przerzuty pojawiają się na ostatnim, czwartym etapie. Aby wybrać indywidualny program leczenia, lekarze badają nowotwór za pomocą diagnostyki komputerowej i biopsji.

Rak ślinianki to choroba występująca w trzech postaciach: łagodna, złośliwa i miejscowo niszcząca. Guz jest pierwotny - utworzony z komórek gruczołu ślinowego, wtórny - utworzony z przerzutów innego guza. Ten typ raka obejmuje patologie:

  1. Łagodny - gruczolak;
  2. Złośliwy - rak, mięsak;
  3. Miejscowo niszcząca - patologia rozwija się z komórek podobnych do normalnych komórek gruczołu ślinowego i jest rozpoznawana jako prawdziwie złośliwa.

Ślinianki zlokalizowane są w okolicy ślinianki przyusznej i szczęki. Międzynarodowa klasyfikacja ICD-10 identyfikuje następujące rodzaje chorób:

  • Ślinianki przyuszne;
  • Żuchwa;
  • Podjęzykowy.

Może również wystąpić rak małych gruczołów w jamie ustnej. Ta patologia zamienia się w raka warg. Choroba ma kod C07, C08.

Klasyfikacja

Istnieją trzy rodzaje złośliwości:

  1. Wysoce zróżnicowany - zbliżony budową do komórek nabłonka gruczołowego gruczołu, charakteryzujący się powolnym wzrostem, rokowanie jest korzystne.
  2. Umiarkowanie zróżnicowany - łączy cechy typów wysoko i nisko zróżnicowanych.
  3. Słabo zróżnicowana - obca struktura rozwija się szybko i daje przerzuty.

Raka ślinianki przyusznej rozpoznaje się w 80% przypadków. Badanie palpacyjne przez lekarza określa chorobę na podstawie miękkiej lub elastycznej, gęstej formacji w tylnym dole szczęki. Nieokreślona neoplazja obejmuje część szyi, obszar za uchem. Postępujący guz niszczy wyrostek sutkowaty kości skroniowej.

Histologia

Rodzaje guzów pierwotnych są klasyfikowane według cech histologicznych:

  • Mucoepidermoid - pospolity typ raka ślinianek, często powstający w strefie przyusznej, należy do typu wysoce zróżnicowanego z pozytywnym rokowaniem.
  • Adenocystic - bardzo zróżnicowany typ ze skłonnością do powolnego wzrostu, ale szybko się rozprzestrzenia. Nawroty po kilku latach.
  • Groniasto-komórkowe - wywodzi się ze ślinianki przyusznej, rokowanie zależy od stopnia inwazji, najczęściej dotyczy gruczołów ślinowych młodych ludzi.
  • Polimorficzny gruczolakorak niskiego stopnia - powstaje w małych gruczołach w jamie ustnej.
  • Rak płaskonabłonkowy - wzrost wywołany radioterapią, występuje u starszych mężczyzn, złe rokowanie.
  • Rak mioepithelial epithelial - typ rzadki, przerzutowy, złe rokowanie.
  • Rak anaplastyczny drobnokomórkowy - komórki podobne do komórek nerwowych występują w małych narządach.

Typ śluzowo-naskórkowy to gęsty, statyczny, bolesny guz. Uszkodzenie prowadzi do krwawienia, wrzodów i ropnych przetok.

Wtórny rak

Choroby, których przerzuty mogą być związane z wtórną postacią raka ślinianki:

  • Chłoniak nieziarniczy - zajęcie węzłów chłonnych.
  • Mięsaki - nowotwory przechodzą do sąsiednich tkanek ze ścian naczyń krwionośnych struktur gruczołowych.

Prawdopodobieństwo nawrotu jest wysokie w przypadku postaci adenocystycznej - w 73% przypadków. Ponowny rozwój choroby wpływa na gruczoły ślinowe wzdłuż pni nerwowych.

Rak podżuchwowych gruczołów ślinowych występuje znacznie rzadziej - w 4% przypadków. Objawy są takie same, jak w przypadku ślinianki przyusznej. Typowy pacjent to mężczyzna. Płeć męska i starość to cechy charakterystyczne grupy dwukrotnie częściej chorującej na tę chorobę. Zaniedbany guz wygląda jak grudkowata narośl o nieregularnym kształcie. Podczas badania palpacyjnego wyczuwalne są gęste procesy podobne do sznurków. Dno jamy ustnej pozostaje czyste. Edukacja rośnie na zewnątrz w kierunku szyi.

Gruczolakorak to nowotwór złośliwy, który w początkowej fazie rozwija się bezobjawowo, w kolejnych stadiach nowotwór dotyka mięśni żujących, nerwów twarzowych, powodując ból. Przerzuty infekują regionalne węzły chłonne, przez krwiobieg dostają się do płuc i kości.

Przyczyny

Dokładna przyczyna rozwoju złośliwego procesu w gruczołach ślinowych nie została ustalona. Główna hipoteza naukowców opiera się na braku równowagi genetycznej między onkogenami, które wyzwalają podział komórki, a supresorami, które go hamują. Drugi powód nazywa się narażeniem na promieniowanie i zatruciem chemicznym. Z trzeciego powodu - rak gruczołów ślinowych występuje z łagodnych formacji.

  • Chłoniak Hodgkina;
  • Dziedziczność;
  • Alkoholizm, palenie.

Chłoniak Hodgkina jest złośliwą zmianą węzłów chłonnych. Na jej tle rak ślinianek jest chorobą wtórną.

Płeć żeńska jest mniej podatna na raka gruczołów ślinowych, ale nierzadko pacjentka jest kobietą. Ponadto patologia rozwija się częściej w starszym wieku, ale są wyjątki. Spożywanie tłuszczów zwierzęcych bez warzyw jest również czynnikiem ryzyka.

Objawy

Nowotwory złośliwe są podobne do guzów łagodnych, dlatego rozpoznanie potwierdza biopsja.

Objawy raka ślinianek są podobne do innych chorób. Pacjent jest leczony przez laryngologa, neuropatologa przed postawieniem złowieszczej diagnozy. W wyniku nieprawidłowego leczenia pacjent zgłasza się do onkologa z dużym guzem, który należy usunąć chirurgicznie. Wczesny etap charakteryzuje się zauważalnym zagęszczeniem. Brak świadomości pacjentów i rzadkie przypadki choroby nie pozwalają na podejrzenie raka na podstawie opisywanych przez nich objawów.

Znaki zachęcające do wizyty u onkologa:

  • Ucisk ciała obcego w szyi, pod szczęką, w policzkach, pod językiem;
  • Ból w edukacji patologicznej;
  • Policzki o różnych rozmiarach;
  • Drętwienie w niektórych obszarach głowy;
  • Otwarcie szeroko ust boli;
  • Ciężkie do przełknięcia.

Objawy neoplazji ślinianki przyusznej uciskającej nerw twarzowy:

  • Asymetria twarzy wzrasta, gdy osoba mówi, uśmiecha się;
  • Oko nie zamyka się na uszkodzonej połowie twarzy, łza nieustannie płynie;
  • Pacjent nie może nadymać policzków;
  • Gryząc wnętrze policzka podczas jedzenia.

Po raz pierwszy pacjent zwraca się do laryngologa, dentysty. Jeśli badanie, badanie palpacyjne ślinianki przyusznej, strefy podżuchwowej i węzłów chłonnych ujawni objaw onkologiczny, konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnozy.

  • Badanie krwi na poziom leukocytów;
  • Chemia krwi;
  • RTG - zdjęcie pokaże dotknięte węzły chłonne i przerzuty; obszary badań - dolna szczęka, klatka piersiowa;
  • USG - bada okolice szyjki macicy, węzły chłonne, a także wątrobę pod kątem przerzutów;
  • SCT - tomografia spiralna w przekroju poprzecznym z kontrastem ukazująca wielkość i strukturę guzów;
  • MRI - kontrast pokaże obszar rozprzestrzeniania się guza i przerzutów;
  • PET - wyświetla aktywność komórek złośliwych, pozwala na dokładne określenie lokalizacji guza i zajętych węzłów chłonnych.

Wyniki badań potwierdzają biopsja. Stosowane są trzy metody:

  • Cienkoigłowa - cienka igła jest wprowadzana do nowotworu, przez który przeciągany jest biomateriał.
  • Nacięcie - usunięcie części guza i węzła chłonnego.
  • Wycięcie - w trudnych przypadkach guz jest całkowicie usuwany.

Program diagnostyczny opracowywany jest indywidualnie dla każdego pacjenta.

Leczenie

Terapia polega na połączeniu operacji, chemioterapii i radioterapii. Program koordynują specjaliści - onkolog, chirurg, chemioterapeuta i radioterapeuta. Typowym schematem jest usunięcie, napromienianie, chemioterapia lekami:

  1. Operacja. Nominalnym celem jest wycięcie dotkniętego obszaru. Taktyka zależy od wielkości, lokalizacji i rozprzestrzeniania się przerzutów guza. Rak ślinianki przyusznej komplikuje operację przez bliską lokalizację nerwu twarzowego, ale ponieważ guz często rośnie na zewnątrz, można go częściowo lub całkowicie usunąć. Jeśli guz obejmuje nerw, jego część jest wycinana. W rezultacie traci się smak i funkcje motoryczne języka. W razie potrzeby usuwa się również część szczęki. Rak małego gruczołu polega na usunięciu chorej tkanki wraz z częścią zdrowej tkanki. Węzły chłonne są usuwane, aby zapobiec nawrotom.
  2. Radioterapia - wykonywana jest w monoterapii, gdy operacja nie jest możliwa, jest również stosowana jako leczenie pooperacyjne pozostałych komórek nowotworowych. W pierwszym przypadku promieniowanie zmniejsza skupienie, ból, krwawienie i poprawia połykanie.
  3. Chemioterapię stosuje się przeciwko przerzutom. Ponieważ leki tylko zmniejszają ostrość, metoda jest stosowana tylko w połączeniu z innymi.

Przebieg radioterapii trwa 5 dni w tygodniu do dwóch miesięcy. Miejsce guza jest narażone na promieniowanie. Przebieg chemioterapii jest opracowywany indywidualnie, obejmuje kombinacje leków.

Komplikacje

Możliwe zagrożenia podczas operacji:

  • Alergia na znieczulenie;
  • Krwawienie pooperacyjne;
  • Skrzepy krwi w miejscu usuniętego gruczołu;
  • Zakażenie.

Powikłania te są wykrywane w okresie pooperacyjnym, gdy pacjent nadal przebywa w poradni i szybko ustępują..

Zespół Freya jest typowym powikłaniem po usunięciu gruczołów ślinowych. Jego osobliwością jest to, że operowana część twarzy staje się czerwona i poci się podczas żucia, połykania. Włókna przywspółczulne, które unerwiły gruczoły ślinowe, przyczepiają się do przewodów potowych, powodując ich reakcję na przyjmowanie pokarmu.

Poważnymi powikłaniami po chemioterapii są choroby tarczycy i choroby zębów spowodowane próchnicą. Efekty uboczne - brak smaku, chrypka, wypadanie włosów.

Nieuleczalną konsekwencją jest porażenie mięśni twarzy w wyniku uszkodzenia nerwów. Jeśli podczas operacji chirurg dotknie części włókien nerwowych, przywróci się wrażliwość. Usunięcie węzłów chłonnych powoduje drętwienie dolnej wargi, ucha, dłoni po stronie operowanej.

Zespół bólowy po operacji łagodzi się za pomocą środków przeciwbólowych.

Pełna renowacja zajmie około roku.

Prognoza

Pięcioletnie przeżycie pacjentów, którzy otrzymali kompleksowe standardowe leczenie:

  • Etap 1 - 90%;
  • Etap 2 - 74%;
  • Etap 3 - 66%;
  • Etap 4 - 40%.

Rokowanie zależy od indywidualnej odporności organizmu, wieku, metody leczenia i histologicznej charakterystyki guza..

Czynniki składowe prognozy:

  • Pochodzenie choroby;
  • Na jakim etapie jest odkrywane;
  • Jak agresywne jest leczenie;
  • Liczba nawrotów.

Czas życia pacjenta po zabiegu zależy nie tylko od intensywności przebiegu, ale również od etapu, na jakim specjaliści interweniowali w procesie złośliwym. Jeśli uda Ci się zapobiec występowaniu przerzutów, zwiększa to szanse na korzystne rokowanie. Ale przebieg choroby jest nieprzewidywalny, więc zadaniem lekarzy jest leczenie w taki sposób, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu i zwiększyć oczekiwaną długość życia.

Rehabilitacja

Chemioterapia hamuje wytwarzanie czerwonych krwinek w szpiku kostnym. Aby przywrócić hematopoezę, pacjentowi przepisuje się witaminę B, preparaty z żelazem. W krytycznych przypadkach wykonywana jest transfuzja krwi.

Zbilansowana dieta pomoże Ci wyzdrowieć po leczeniu. Po radioterapii i chemioterapii osoba odczuwa suchość w ustach, trudno jest mu połykać i żuć jedzenie, zwłaszcza jeśli część twarzy nie porusza się z powodu uszkodzenia nerwów. Dlatego przez pierwsze trzy tygodnie konieczne jest spożywanie płynnych ciepłych potraw. Zalecenia dietetyczne na kolejną fazę regeneracji:

  • Zmniejsz ilość mięsa;
  • Są owoce i warzywa;
  • Pij dużo wody, 1,5-2 litry dziennie;
  • Nie jedz dwie godziny przed snem;
  • Pij zieloną herbatę;
  • Jedz siemię lniane, oliwę z oliwek.

Podczas rehabilitacji musisz rzucić alkohol i palić.

Po operacji co pół roku należy poddać się badaniu profilaktycznemu, które obejmuje prześwietlenie klatki piersiowej, USG szyi i węzłów chłonnych oraz badanie krwi. Plan ten należy realizować przez dwa lata. W przyszłości kontrola przeprowadzana jest raz w roku..

Rak gruczołowy błony śluzowej policzka

  • Strona główna →
  • Wiadomości i artykuły stomatologiczne →
  • Chirurgia →
  • Rak gruczołowy błony śluzowej policzka

Rak gruczołowy (AK) to złośliwy nowotwór gruczołów ślinowych. Patologię tę po raz pierwszy opisano jako cylinder Billrotha w 1856 r. Termin rak gruczołowy powstał w 1928 r. I jest nadal używany. Raki gruczołowe stanowią mniej niż 1% wszystkich nowotworów złośliwych głowy i szyi, a 50% AK powstaje w jamie ustnej, głównie w podniebieniu twardym. Inne, nieco rzadziej spotykane miejsca to dolna warga, okolica zatoczkowa / migdałkowa, gruczoł podjęzykowy, błona śluzowa policzka i dno jamy ustnej. Rak gruczołowy jest klinicznie mały i wolno się rozwija. Jednak AK atakują otaczające tkanki i tworzą odległe przerzuty. Ból jest ważnym objawem określającym rozprzestrzenianie się okołonerwowe. Zatem AK mają długi przebieg kliniczny i wątpliwe rokowanie, a rokowanie jest nieco gorsze w przypadku uszkodzenia małych gruczołów ślinowych niż dużych. Przedstawiamy charakterystykę raka gruczołowego błony śluzowej policzka równolegle z przeglądem dostępnej literatury..

Przypadek kliniczny

45-letnia kobieta zgłosiła się do kliniki z dolegliwościami bolesnego obrzęku błony śluzowej lewego policzka. Po raz pierwszy formację zauważono 3 miesiące temu, po czym stopniowo powiększała się. Pojawieniu się patologii towarzyszył zespół bólowy, niewyrażony i długotrwały. Badanie wewnątrzustne ujawniło obrzęk z niewyraźnymi granicami błony śluzowej lewego policzka w okolicy zębów trzonowych (zdjęcie 1). Badanie palpacyjne wykazało miękki, dobrze zaznaczony, ruchomy obrzęk o wymiarach 1 x 1 cm, błona śluzowa pokrywająca formację nie ulega zmianie.

Rycina 1: Zdjęcie wewnątrzustne przedstawiające obrzęk tylnej części błony śluzowej policzka po lewej stronie (czarny pasek).

Na OPG nie stwierdzono żadnych naruszeń struktury kostnej szczęki górnej i dolnej (zdjęcie 2). Badanie ultrasonograficzne wykazało hipoechogeniczną masę o jednorodnej strukturze wewnętrznej i wyprofilowanych krawędziach. Nie stwierdzono stref zwapnienia, formacja nie jest lutowana do otaczających struktur (fot. 3). Te objawy wskazywały na dobrze zdefiniowane, łagodne masy tkanki. Guz został wycięty chirurgicznie. Badanie histopatologiczne ujawniło naruszenie architektury komórkowej i struktury sieciowej komórek nowotworowych z wieloma małymi jamami torbielowatymi. Stwierdzono inwazję okołonerwową (zdjęcie 4). Na podstawie powyższych ustaleń postawiono diagnozę raka gruczołowego. Ponieważ nie naruszono brzegów rany, zdecydowano się nie stosować terapii pomocniczej. Pacjent pozostawał pod obserwacją przez 3 lata bez objawów nawrotu.

Zdjęcie 2: OPG bez patologii tkanki kostnej

Rycina 3: Obraz ultrasonograficzny z wyraźnie widoczną hipoechogeniczną masą o jednorodnej strukturze (zmiana zaznaczona x)

Rycina 4: Fotomikrografia x10 przedstawiająca strukturę sieciową komórek nowotworowych

Dyskusja

Rak gruczołowy jest rzadkim guzem nabłonkowym, który jest bezbolesny i stale rośnie. WHO definiuje gruczolakoraka jako guz bazaloidalny zawierający komórki nabłonkowe i mioepitelialne w różnych konfiguracjach morfologicznych, w tym w strukturach kanalikowych, sitowych i litych. Choroba ma nasilający się przebieg kliniczny i zwykle kończy się śmiercią..

AK występuje zwykle w 4-6 dekadach życia, a częstość występowania kobiet wynosi 3: 2. W naszym przypadku klinicznym chorowała 45-letnia kobieta. Spośród wszystkich nowotworów gruczołów ślinowych 9-23% powstaje w jamie ustnej, z czego 50% jest złośliwych.

Większość artykułów w literaturze opisuje przypadki gruczolakoraków zarówno małych, jak i dużych gruczołów ślinowych. Jednak praktycznie nie ma wzmianki o uszkodzeniu tylko błony śluzowej policzka. Ten artykuł jest pierwszym pod tym względem ze wszystkich 41 opublikowanych prac. Po ogólnej analizie w 41 artykułach stwierdzono 2280 przypadków raka gruczołowego. Z tej liczby 1382 dotyczy lokalizacji wewnątrzustnej, a 178 dotyczy zmian w błonie śluzowej jamy ustnej. Na podstawie powyższych danych można stwierdzić, że wśród małych gruczołów ślinowych śluzówka policzka jest zajęta w 12,9%. Ogólny odsetek raka gruczołowego w okolicy policzka wynosi 7,8%. Według przeglądu wszystkich artykułów 60,6% wszystkich gruczolakoraków występuje w jamie ustnej.

Kliniczną manifestacją guza jest powolny wzrost, tworzenie gęstej masy. Ból jest powszechnym i ważnym objawem, czasami pojawiającym się przed objawem klinicznym. Zespół bólu jest zwykle tępy i długotrwały. W opisywanym przypadku pojawia się powoli narastający bolesny obrzęk. Rzadko dochodzi do zajęcia lokalnych węzłów chłonnych. W późniejszych stadiach choroby dochodzi do rozprzestrzeniania się krwi. Odległe przerzuty zwykle pojawiają się w płucach, kościach i tkankach miękkich.

Histologicznie, rak gruczołowy występuje w trzech typach: sitowym, rurkowatym i litym. Forma rurkowa jest najkorzystniejsza, a postać stała jest najbardziej złośliwa. AK są podzielone zgodnie z naturą histologiczną na poziomy: I, II, III. Poziom I: połączenie sita i rurki, Poziom II: połączenie sita, rurki i ciała stałego oraz Poziom III: tylko ciało stałe. Przedstawiony przypadek kliniczny był typu sitowego i został zaklasyfikowany do poziomu I. Tendencja do rozsiewu okołonerwowego jest bardzo typowa dla AK. W pewnym stopniu z tym czynnikiem może być związany wspólny zespół bólowy. Jednak nie można go uznać za patognomiczny. Takiego rozrzutu nie można uznać za istotny prognostycznie, natomiast niektórzy autorzy wskazują, że parametr ten może świadczyć o odległych przerzutach..

Zaproponowano różne opcje leczenia AK, w tym chirurgię, terapię rentgenowską, chemioterapię i terapię skojarzoną. Terapią z wyboru jest szerokie wycięcie chirurgiczne. W tym przypadku zastosowano tę metodę. Na rokowanie choroby może wpływać wiele czynników. Uwzględniają również stadium guza, brzeżne wycięcie, lokalizację, naciekanie okołoporodowe, stały typ histologiczny oraz obecność przerzutów do węzłów chłonnych szyjnych. AK ma zwykle długi przebieg kliniczny z tworzeniem odległych przerzutów w późniejszych stadiach choroby. Według jednego z badań mediana czasu między rozpoznaniem zmiany pierwotnej a wykryciem odległych przerzutów wynosi 60 miesięcy, z zakresem od 18 do 120 miesięcy. W przeciwieństwie do innych nowotworów złośliwych, gruczolakoraki zwykle nie prowadzą do śmierci w krótkim czasie, ale jednocześnie mają niski wskaźnik przeżywalności przez długi czas..

Wniosek

Raki adenocysty to pozornie nieszkodliwe zmiany, które rosną bardzo wolno. Jednak ze względu na tendencję do rozsiewu okołonerwowego i odległych przerzutów patologia ta wymaga uważnej i długotrwałej obserwacji..

Autorski:
Vidya Ajila, Katedra Stomatologii i Radiologii, Instytut Nauk Stomatologicznych A B Shetty, Uniwersytet Nitte, Deralakatte, Mangalore
Shruthi Hegde, Katedra Stomatologii i Radiologii, Instytut Stomatologii A B Shetty, Uniwersytet Nitte, Deralakatte, Mangalore
Gopakumar R Nair, MAHE Institute of Dental Sciences and Hospital, Chalakkara, Pallor, Mahe, Indie
Subhas G Babu, Katedra Stomatologii i Radiologii, Instytut Stomatologii A B Shetty, Uniwersytet Nitte, Deralakatte, Mangalore